W warunkach ułamkowych rezerw bankowych, a z takim systemem mamy do czynienia obecnie niemal na całym świecie, kreacja pieniądza i kredytu przez banki* w długim okresie prowadzi do trwałych procesów inflacyjnych (wzrostu cen). Fakt ten ma podstawowe znaczenie dla kształtowania cyklicznych trendów, którym podlegają wszystkie klasy aktywów: waluty, obligacje, akcje, surowce czy nieruchomości. W efekcie, w długim okresie mamy do czynienia z powtarzającymi się „bańkami” cenowymi na różnych rynkach. Przykładami z ostatnich lat mogą tu być np. wielka hossa akcji technologicznych (1995-2000), nieruchomości mieszkaniowych (2001-2006) czy surowców (2002-2008), itd. Każdy z okresów silnego wzrostu cen danej klasy aktywów kończy się okresem silnej przeceny (bessa) i krótkookresową destabilizacją cen pozostałych klas aktywów. Jednocześnie czas przeceny i destabilizacji rynków to najlepsza okazja do identyfikacji potencjalnie najbardziej perspektywicznych inwestycji w kolejnym cyklu wzrostowym.

Ta wieloletnia obserwacja pozwala postawić tezę, że jedną z najbardziej efektywnych strategii inwestycyjnych jest dostosowana do fazy cyklu ekonomicznego alokacja inwestycji w klasy aktywów o ponadprzeciętnym potencjale wzrostu cen.

Przedstawione wyżej podejście inwestycyjne determinuje główne cechy stylu zarządzania AgioFunds TFI:

• nie jesteśmy krótkoterminowym funduszem tradingowym,
• stale monitorujemy główne rynki inwestycyjne: waluty, obligacje, akcje, surowce, nieruchomości,
• koncentrujemy się na globalnych procesach ekonomicznych i identyfikujemy potencjał dla dużych ruchów cenowych,
• dokonujemy strategicznej alokacji aktywów funduszu, w oparciu o własny model analizy międzyrynkowej,
• podejmując decyzje inwestycyjne kierujemy się perspektywą Klienta – liczy się dla nas zysk absolutny, a nie porównanie do benchmarków.

* Zainteresowanym polecamy wydaną nakładem Fundacji Instytutu Ludwiga von Misesa książkę Jesusa Huerta de Soto, „Pieniądz, kredyt bankowy i cykle koniunkturalne”.